Waar zijn die kast-h-anjes?

30 oktober 2016. Ingewijden beseffen al dat binnen onze bebouwde heidekom het spookuur een paar slagen minder telt.  Klokslag 18u: een stressvrije fee verwelkomt rusteloze wandelzielen vanuit haar luie zetel met een missie: red heks Pimpernel.

Hoe? Wel, twee creepy twins in nachtgewaad fluisterden handige weetjes toe: geef griezels op je pad nooit een kastanje en werp ze in het vagevuur bij, de tot standbeeld vervloekte, Pimpernel. Makkie dus. Instinctmatig openden ze de poort naar de onderwereld.  De niet zo onschuldige volle maan fungeerde als volgspot voor 550 fijne griezelaars.  

Snel werd duidelijk dat zombies over een grote familie met zeer uiteenlopende kwaliteiten beschikken.  Onverwacht rezen ze vanuit het struikgewas op (dus dàt ruist er zoal in rond). Mogelijke voorvaderen van dj’s D. Vegas en Like ‘C.’ zochten op de tonen van hun con-collega ‘Waar zijn die kast-h-anjes’ naar het bruine goud. Dracula’s afstammelingen wisten zelfs een heerlijke feesttafel uit Transsylvanië te importeren. En jongens, wat konden we met dat ‘hoofd’-gerecht goed om. Gretig werden in het selfiekot herinneringen opgeslagen: check www.orboxbergheide.be!  

En dan de hongerkes: gestild met bloederige, al dan niet gepeperde, soepsmurrie. En onder het waakzame oog van kundige ‘chi-j-urgen’, in het plaatselijk verrezen ZOL, bluste men rijkelijk met baxter-drankjes. Zombies zaten op dit niveau gelukkig al achter tralies van een pop-up zoo of gevangenis. Pfioe.  Met een gerust hart én kastanje werd de laatste akelige berg beklommen.

Aan de eindmeet knetterden in het vuur, naast het standbeeld van Pimpernel, heel wat kastanjes. En kijk: de warm grijs geklede Pimpernel kreeg weer contact met de aarde.

Vrolijk blies de vuurspuwer de laatste vloek uit onze heide waarbij sommigen zich de vraag stelden hoe het weer precies met die opwarming zat.  En hey, wat smaakte dat goedgeslachte varkentje na dit avontuur naar meer!

Beste mensen: graag nog een applaus voor de best geklede griezels Vincent en Christiaan, die met cinematickets aan de haal gingen. Familie Filippo-Schouterden die de tofste selfie vastlegde. En tot slot, een welgemeend dank je wel aan alle helpende ouderraders, buurtbewoners en sympathisanten van ons griezeldorp. Overdoen? Hm. Even ’n jaartje nazinderen, mag het?